Przemoc domowa w Irlandii

Kategorie: Publicystyka
Utworzone: wtorek, 21 października 2014 Autor: Agata Bartczak-Białek

Poniżanie, ciągłe krytykowanie, ciągłe kontrolowanie i sprawdzanie partnera, niszczenie mienia kobiety, np. samochodu, mebli, ubrań, mieszkania, zwracanie się do kobiety w sposób obraźliwy, utrudnianie życia np. poprzez zabranie kluczyków do samochodu, opróżnienia baku z benzyny, kradzież lub zniszczenie telefonu, aby kobieta nie mogła zadzwonić po pomoc, wymuszanie kontaktów seksualnych, brak przyzwolenia na zdobycie niezależnego dochodu, konieczność udokumentowania wszystkich zakupów, przedstawianie paragonów i rozliczanie się z każdej złotówki, brak dostępu do pieniędzy, gdy kobieta odmawia współżycia płciowego, odmawianie pieniędzy na jedzenie dla kobiety i dzieci oraz na zapłatę rachunków - to tylko nieliczne przykłady zachowana przemoczonych stosowanych wobec partnera.

Przemoc domowa jest jednym z powszechnych sposobów radzenia sobie z frustracją, ma różne oblicza, ale zawsze jest zamierzona i skierowana przeciwko członkom rodziny, naruszająca ich prawa i dobra osobiste. Rzadko jest jednorazowym epizodem, ma tendencje do powtarzania się, niepowstrzymana przybiera na sile, staje się gwałtowniejsza.
Ukryte zachowania, najczęściej w zaciszu domowym powracają, jako wstydliwa tajemnica w postaci natręctw, nerwic, depresji, prób samobójczych a wstyd, poczucie winy osoby doświadczającej przemocy, często powstrzymuje od podjęcia działań zmierzających do zmiany jej sytuacji.

Odpowiedzią na agresję i przemoc jest agresja i przemoc, co prowadzi do stosowania przemocy przez same jej ofiary. Często przekłada się to na wychowanie dzieci przez stosowanie kar fizycznych, co w późniejszym wieku już dorosłym skutkuje nieumiejętnością radzenia sobie z agresją i wyładowywanie jej na swoich bliskich. Niestety bardzo często sami będąc świadkami stosowania przemocy przez osoby z naszego środowiska (rodzina, sąsiedzi, znajomi) pozostajemy obojętni, nie reagujemy, często ze strachu lub niewiedzy, jak można pomoc osobie doświadczającej przemocy domowej.

Najczęściej przywozimy nasze tradycje wspomniane powyżej ze sobą za granicę i dotyczy to zarówno zachowani przemocowych jak i "znieczulicy" na tę przemoc. Często też traktujemy wyjazd z kraju, jako nową szansę dla odbudowania relacji partnerskiej, ucieczki od problemów itp. Niestety emigracja nie daje immunitetu na patologię. Co więcej emigracja jest przyczyną ogromnego stresu związanego z przeprowadzką, zetknięciem z odmienną kulturą, brakiem akceptacji ze strony mieszkańców kraju docelowego, ale też tęsknotą za rodziną, ulubionymi miejscami i domem. Żeby się uchronić przed tym stresem, emigranci tworzą własne małe ojczyzny na obczyźnie. Wejście w środowisko rodaków czasem pomaga w przezwyciężeniu emigracyjnego stresu. Jednak, kiedy na ten stres nakładają się niepowodzenia w pracy lub jej utrata, niskie poczucie własnej wartości i inne przyczyny - dają o sobie znać głęboko ukryte zakamarki własnego ja. Jedni uciekają wtedy w alkoholizm lub narkotyki, inni wyżywają się na najbliższych. Stres nie może być jednak usprawiedliwieniem dla domowych oprawców. Ofiary przemocy domowej często ukrywają postępowanie partnera przed rodziną, przyjaciółmi i współpracownikami. Co gorsze, taka sytuacja jeszcze częściej ma miejsce na emigracji, kiedy ofiara nie wie, do kogo zwrócić się po pomoc, boi się, że zostanie całkiem sama w obcym kraju lub jest zdana jedynie na łaskę swojego oprawcy.

Co zrobić, jeśli jestem ofiarą przemocy i jak zareagować, jeśli jestem świadkiem przemocy?
Gdzie i jak znaleźć pomoc, jakie kroki podjąć? Co zrobić, jeśli nie komunikuje się zbyt pewnie w języku angielskim?

Drogi czytelniku PAMIĘTAJ najważniejsze jest przerwanie przemocy.

Dzięki umiejętności porozumiewania się z innymi, w oparciu o wzajemny szacunek, wsparcie i zaufanie jesteśmy w stanie pomoc osobom doświadczającym przemocy, jak i sami takich zachowana przemocowych nie przejawiać w kontaktach z innymi.

Centrum "Together-Razem" we współpracy z Cork Migrant Centre i dzięki finansowemu wsparciu Solidarity Trust Fund ZAPRASZA na bezpłatne zajęcia warsztatowe dla kobiet, które pozwolą znaleźć odpowiedzi na powyższe pytania, a co więcej dzięki zajęciom pokażą jak radzić sobie w sytuacjach trudnych, jak wyrażać emocje oraz jak tworzyć udany związek wolny od przemocy.

Zajęcia będą odbywać się przez okres 10 tygodni od 31 października 2014. Spotkanie organizacyjne odbędzie się w biurze Centrum Together-Razem 17 George 's Quay w centrum Cork dnia 24 października (piątek) o godzinie 18.00, zaś zajęcia będą odbywać się w cyklu 10 tygodni w każdy piątek w godzinach od 18.00 do 20.00.

Zapewniamy opiekę nad dziećmi w trakcie warsztatów.
Liczba miejsc ograniczona.
Warsztaty będą posiadać elementy edukacji i terapii grupowej.

W programie zawarte będą m.in tematy:
1.Koncepcja władzy i kontroli oraz koncepcja związku opartego na równości i partnerstwie
2. Asertywność
3. Metody powstrzymujące przed zrachowaniami przemocowymi
4. Analizy rożnych rodzajów przemocy.
5. Wsparcie i zaufanie w związku.
6. Komunikacja partnerska w związku.
i wiele innych.

Karta zgłoszeniowa do pobrania na stronie www.together-razem.org
Po wypełnieniu karty wyślij ja na adres email poradnia@together-razem.org lub dostarcza osobiście lub poczta na adres Together-Razem, 17 George's Quay, Cork.
UWAGA: O kwalifikacji do programu będzie decydować konsultacja.

Centrum "Together-Razem" jest organizacją pożytku publicznego Charity i oferuje szereg inicjatyw i programów pomocowych i wspierających na temat, których więcej znajdziesz na stronie www.together-razem.org, zaś o wszystkich bieżących inicjatywach poczytać możesz na profilu www.facebook.com/together.razem.

Autor: Agata Bartczak-Białek