II Sympozjum Polek w Irlandii — kobiety, emigracja i siła wspólnoty
W dniach 22–23 maja 2026 roku w Trinity College w Dublinie odbyło się II Sympozjum Polek w Irlandii, organizowane przez CKU – Centre for Counselling and Therapy.
Za wydarzeniem stały Mariola Mastek i Barbara Ożga, które po raz kolejny stworzyły przestrzeń spotkania, rozmowy i wymiany doświadczeń Polek mieszkających poza krajem.
Przez dwa dni Dublin stał się miejscem dialogu kobiet ze świata nauki, terapii, biznesu, sztuki, edukacji, wolontariatu i działalności społecznej. Rozmawiano o tym, co dla Polek na emigracji szczególnie ważne: zdrowiu psychicznym, dwujęzyczności, tożsamości, przedsiębiorczości, wychowaniu dzieci między kulturami, aktywizmie, sztuce i budowaniu wspólnoty.
Sympozjum rozpoczął koncert „Trzy kolory” w wykonaniu Kasi Eliasz i Gustavo de Morais, łączący polski jazz, muzykę inspirowaną tradycją oraz brazylijskie brzmienia. Był to symboliczny początek wydarzenia, które od początku stawiało na różnorodność, emocje i spotkanie ludzi z różnych środowisk.
Jednym z najważniejszych punktów programu była premiera raportu „Femigracja. Przedsiębiorcze Polki w Irlandii”, przygotowanego przez dr Kamilę Kowalską i dr. Rafała Raczyńskiego z Muzeum Emigracji w Gdyni. Badanie pokazało, jak Polki w Irlandii budują swoje biznesy, z jakimi barierami się mierzą i jaką rolę odgrywa emigracja w ich zawodowych wyborach.
Dużo miejsca poświęcono także zdrowiu psychicznemu. W panelu z udziałem m.in. dr Ewy Woydyłło-Osiatyńskiej, dr Anny Wuczyńskiej, Barbary Ożgi, Katarzyny Kozłowskiej i Małgorzaty Wojciulewicz rozmawiano o samotności, adaptacji, kryzysach emocjonalnych i odporności psychicznej. Były to jedne z tych rozmów, które zostają z uczestnikami na długo, bo dotyczą codziennych doświadczeń wielu emigrantek.
Ważnym tematem była również tożsamość. Prelegentki mówiły o życiu „pomiędzy” — między językami, kulturami, systemami wartości i oczekiwaniami. Dwujęzyczność pokazano nie tylko jako wyzwanie, ale też jako zasób, który może wzmacniać dzieci i dorosłych.
W programie znalazły się także panele o kobietach w polityce i aktywizmie społecznym, edukacji seksualnej, sztuce na emigracji, wolontariacie, prawie, literaturze, psychologii oraz relacjach kobiecości i męskości. Szczególne miejsce zajęła rozmowa „Pokolenia w drodze — Polki, które budowały i budują mosty emigracji”, pokazująca wkład kobiet w życie polonijne, edukacyjne, społeczne i instytucjonalne.
Sympozjum było nie tylko wydarzeniem merytorycznym, ale też przestrzenią relacji. W przerwach uczestniczki rozmawiały, wymieniały kontakty, dzieliły się doświadczeniami i wzajemnie wspierały. Właśnie ten element — poczucie wspólnoty — był jednym z najmocniejszych akcentów całego spotkania.
Podczas wydarzenia można było również wziąć udział w projekcie fotograficznym Aleksandry Maj „Human Portrait”, który zachęcał do zatrzymania się na chwilę i zobaczenia siebie w autentycznym, uważnym portrecie.
Zwieńczeniem Sympozjum była ceremonia wręczenia nagród i wyróżnień. Nagrodę Główną Sympozjum Polek w Irlandii otrzymały: Teresa Buczkowska, dr Ewa Woydyłło-Osiatyńska oraz Krystyna Pycińska-Taylor — za wieloletnie zaangażowanie, budowanie dialogu i wzmacnianie środowisk polonijnych.
Przyznano także Wyróżnienia Specjalne, które otrzymały: Marzena Panfil, Anna Sochańska, Patrycja Lentowszczyk-Cichocka, Justyna Cwojdzińska oraz Kamila J. Dobrzyńska — za działania społeczne, edukacyjne, kulturalne i integracyjne.
Całość wydarzenia poprowadziły Urszula Bąkowska i Kasia Forest.
II Sympozjum Polek w Irlandii pokazało, że emigracja nie jest jedną historią, ale wielogłosem. To opowieść o pracy, rodzinie, odwadze, zmęczeniu, rozwoju, kryzysach i sile. O kobietach, które nie tylko budują swoje życie poza Polską, ale też tworzą mosty — między ludźmi, kulturami i pokoleniami.

