reklama

Dni ustawowo wolne od pracy w Irlandii

Wtorek, 13 Maj 2014

Informacje

W Irlandii dziewięć dni w roku jest ustawowo wolnych od pracy. Dni te mogą upamiętniać jakąś wyjątkową postać lub wydarzenie, na przykład Dzień św. Patryka (17 marca) lub pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia (25 grudnia). W dni ustawowo wolne od pracy większość zakładów i szkół jest zamknięta, chociaż niektóre firmy usługowe (na przykład zakłady transportu publicznego) są czynne lecz często w ograniczonym zakresie czasowym. Lista dni ustawowo wolnych od pracy w Irlandii obejmuje:
• Nowy Rok (1 stycznia)
• Dzień św. Patryka (17 marca)
• Poniedziałek wielkanocny
• Pierwszy poniedziałek maja, czerwca i sierpnia
• Ostatni poniedziałek października
• Pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia (25 grudnia)
• Dzień św. Szczepana (26 grudnia)

Wielki Piątek nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Choć w tym dniu szkoły i przedsiębiorstwa są zamknięte, nie oznacza to, że ten dzień jest automatycznie wolny od pracy.

Sposób ustalania daty poniedziałku wielkanocnego

Poniedziałek wielkanocny jest jedynym dniem ustawowo wolnym od pracy w Irlandii (dotyczy to również innych krajów), który może w każdym roku przypadać w innym dniu. Data Świąt Wielkanocnych przesuwana jest co roku w ramach międzynarodowego cywilnego kalendarza. Ogólnie rzecz biorąc, Wielkanoc powinna wypadać w pierwszą niedzielę po pierwszej pełni księżyca przypadającej 21 marca lub po tej dacie. Oznacza to, że najwcześniej niedziela wielkanocna może przypaść 22 marca, a najpóźniej 25 kwietnia. Niedziela wielkanocna przypada na następujące dni: 9 kwietnia 2012, 1 kwietnia 2013, 21 kwietnia 2014, 6 kwietnia 2015.

Zasady

Prawo do dni ustawowo wolnych od pracy określone jest w Ustawie o organizacji czasu pracy z 1997 roku. Większość pracowników ma prawo do pobierania wynagrodzenia za dni ustawowo wolne od pracy. Wyjątkiem są osoby pracujące w niepełnym wymiarze godzin, które nie przepracowały jeszcze minimum 40 godzin w ciągu pięciu tygodni przypadających przed dniem ustawowo wolnym od pracy.

Pracownicy, którzy są objęci przepisami ustawy, mają prawo do jednego z poniższych:
• płatnego dnia urlopu wypadającego w święto państwowe,
• dodatkowego dnia urlopu wypoczynkowego,
• dodatkowego wynagrodzenia za dzień wolny,
• płatnego dnia wolnego w ciągu miesiąca od święta państwowego.

Na mocy Ustawy o organizacji czasu pracy, pracownik może z przynajmniej 21-dniowym wyprzedzeniem zwrócić się do pracodawcy z pytaniem, która z wyżej wymienionych możliwości jest brana pod uwagę. Jeśli pracodawca nie odpowie na przynajmniej 14 dni przed dniem ustawowo wolnym od pracy, pracownik ma prawo wziąć dzień płatnego urlopu w dniu, w którym wypada dzień ustawowo wolny od pracy.

Pracownicy pracujący w niepełnym wymiarze godzin

Jeśli w ciągu ostatnich pięciu tygodni przed świętem państwowym przepracowałeś dla swojego pracodawcy co najmniej 40 godzin, a święto państwowe wypada w dniu, w którym normalnie pracujesz, masz prawo do wynagrodzenia za ten dzień. Jeśli tego dnia musisz pracować, masz prawo do dodatkowego wynagrodzenia za ten dzień.

Jeśli w ten dzień normalnie nie pracujesz, powinieneś otrzymać jedną piątą tygodniowej wypłaty. Nawet jeśli nigdy nie będzie wymagane od Ciebie pojawienie się w pracy w dzień święta państwowego, nadal masz prawo do jednej piątej Twojej tygodniowej wypłaty w ramach rekompensaty za święto państwowe.
We wszystkich powyższych sytuacjach Twój pracodawca może wybrać opcję płatnego dnia wolnego dla pracownika, zamiast wynagrodzenia za święto państwowe.

Urlop zdrowotny w trakcie dni ustawowo wolnych od pracy

Osoby pracujące w pełnym wymiarze godzin oraz przebywające na urlopie zdrowotnym w dniu ustawowo wolnym od pracy, mają prawo do odebrania dnia wolnego. Osoby pracujące w niepełnym wymiarze godzin przebywające na zwolnieniu lekarskim podczas dnia ustawowo wolnego od pracy, mają prawo do odebrania dnia wolnego, pod warunkiem, że w okresie pięciu tygodni poprzedzających ten dzień pracowały po 40 godzin tygodniowo.

Nieobecność w pracy oraz uprawnienia związane z świętami państwowymi

Osoby przebywające na urlopie macierzyńskim, wychowawczym lub adopcyjnym mają prawo do urlopu w dni ustawowo wolne od pracy. Te prawa zostały określone w Ustawach o ochronie macierzyństwa z lat 1994 i 2004, Ustawie o urlopie wychowawczym z 1998 roku, i Ustawie o urlopie adopcyjnym z 1995 roku.
Nie jesteś uprawniony do korzystania ze świadczeń związanych ze świętami państwowymi w sytuacji gdy byłeś nieobecny w pracy bezpośrednio przed samym świętem państwowym, a

Twoja nieobecność:
• trwała ponad 13 tygodni z powodu tymczasowego zwolnienia z pracy lub innego powodu autoryzowanego przez Twojego pracodawcę,
• spowodowana została strajkiem,
• trwała 13 tygodni i była związana ze zwolnieniem L4 w celu opieki nad bliską osobą.

Utrata pracy

Jeśli Twój stosunek pracy kończy się w weekend poprzedzający święto państwowe, a Ty przepracowałeś dla swojego pracodawcy cztery ostatnie tygodnie, powinieneś otrzymać dodatkowy dzień płatny za to święto państwowe. Zasada ta obejmuje także pracowników pracujących na pół etatu, którzy nabyli prawo do święta państwowego przepracowawszy co najmniej 40 godzin w ciągu ostatnich pięciu tygodni.

Dni ustawowo wolne od pracy przypadające w weekend

Jeśli dzień ustawowo wolny od pracy przypada w weekend, pracownicy nie nabywają automatycznie prawa do odebrania dnia wolnego następnego dnia. Taka sytuacja miała miejsce w 2013 roku, kiedy to Dzień św. Patryka (17 marca) przypadł w niedzielę. To oznaczało, że poniedziałek 18 marca nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. W takiej sytuacji pracownik ma prawo do zwykłych alternatywnych rozwiązań związanych z zatrudnieniem i dniami ustawowo wolnymi od pracy, tj. przysługuje mu:
• dzień wolnego wykorzystany w ciągu miesiąca od dnia święta państwowego,
• dodatkowy dzień urlopu wypoczynkowego,
• dodatkowe wynagrodzenie za dzień wolny.

Twój pracodawca może zażądać od Ciebie stawienia się w pracy w te dni.